Karuzela uczuć

 

Kolejna książka Jodi Picoult Karuzela Uczuć w akcji #autormiesiąca

( Agu Czajkowska Domi | książki · polecajki · inspiracje )

Książka wciąga od pierwszej strony. Mamy tutaj świetny zabieg czasu teraźniejszego oraz retrospekcji z przeszłości. Bardzo podobał mi się on też przy książce Słodki obłęd. Ta książka jest troszkę podobna, ale opowiada zupełnie inną historię.

Poznajemy Emily i Chrisa, a także ich rodziców. Właściwie poznajemy całą historię ich życia. A także elementy procesu i całej sprawy. Książka jest podzielona na części, które pozwalają poznać historię z różnych stron.

Historia Chrisa i Emily skłania do refleksji. Obserwując zachowania rodziców obu nastolatków, nasuwa się myśl, jak sami byśmy się zachowali w takiej sytuacji? Ciężko czytało się momentami, bo z jednej strony człowiek niby rozumie, ale... Historia wcale nie jest taka nieprawdopodobna.

Bardzo dobra książka. Dzięki niej przez kilka dni żyłam ta historią. Polecam.

Słodki obłęd

 

Na książkę trafiłam dzięki akcji autor miesiąca, w której już chyba drugi rok biorę udział. Nie wiedziałam jaką książkę Jodi Picoult wybrać... Aż nie zobaczyłam ankiety i wybór stał się oczywisty! Wybrałam napisaną wspólnie z Jennifer Finney Boylan.

Od pierwszej strony ciężko mi było się oderwać od powieści. Wydaje się, że to ponad pięćset stron, ale po ostatniej stronie czuję jakby minęło dużo miesięcy, a nie kilka dni.

Autorki doskonale przedstawiają historię Lily i Ashera. Choć dokładniej poznajemy ją z perspektywy Lily oraz Olivii - mamy Ashera. Niesamowite dla mnie jest jak przy okazji tej historii, jak wiele wiedzy przekazały autorki o tematach, które na co dzień nie są każdemu znane. 

Przepięknie została pokazana pełna bólu historia dwóch kobiet, które nie miały łatwo... Na szczególną uwagę moim zdaniem zasługuje tutaj historia Lily oraz Elizabeth. Olivii także, bo także wykazała się siłą... Ale nie zdradzę Wam więcej, bo to trzeba przeczytać. To trzeba przeżyć. 

Z zapartym tchem śledziłam przebieg tej powieści i płakałam nad ich historiami... Podziwiam siłę i dobrze, że powstają takie historie o sile kobiet.

Teraz czuję się starsza i jakby pełniejsza zrozumienia...

Książka warta przeczytania i zdecydowanie to jest taka powieść, która zostawi w sercu trwały ślad. Nie zapomnę o niej po miesiącu. A jak ktoś spyta o najlepszą książkę obyczajową, jaką ostatnio czytałam powiem krótko - Słodki obłęd.

Polecam!

Wisielcza Góra

 

Książka czytana w ramach #autormiesiąca Agu Czajkowska Paulina Hendel Wisielcza Góra czekała długo na półce i się doczekała.

Czytało mi się bardzo przyjemnie, choć jest to książka także dla młodszych czytelników. Traktowałbym ją jako wstęp do poznania świata Żniwiarza i Zapomnianej Księgi - obie serie kocham i polecam! ❤️ 

Poznajemy rodzeństwo, które wyprowadza się do miejscowości niewidocznej na mapach... Zostają pod opieką ciotek, które mają dość osobliwego Kota...

Cała wioska wydaje się być nieco nawiedzona - dziwne zwyczaje, zacofanie, brak internetu, nowi koledzy... Siekiera... A nie co ja wam będę. Sami przeczytajcie.

I wszędzie sowy! To widać już na okładce i to nie jest koniec.

Książka ma zdecydowanie klimat słowiańskiego stranger things! Dzieciaki świetnie sobie radzą z demonami, a Czytelnik może nieco łyknąć wiedzy na ich temat... Jak w każdej słowiańskiej książce Pauliny Hendel jest sporo informacji dla fanów słowiańskich potworów...

Książkę czyta się lekko i przyjemnie. Paulina Hendel ma to coś w sobie, że jej książki czytają się same. Udowadnia to nie tylko słowiańskimi seriami, ale także książkami w Wydawnictwie Mięta. 

Przy okazji wspomnę, że ma być wznowienie Żniwiarza. A Wisielcza Góra to doskonały wstęp. Nie tylko dla młodszych. Jednak jak już znacie obie serie to może być ciężko Was zaskoczyć 🐈‍⬛

A ja i tak pewnie drugie wydanie Żniwiarza będę zbierać...

Polecam! 🦉

Zakon

 

Paulinę Hendel uwielbiam od czasów serii o Żniwiarzu. Nie wiem, czy mogę być obiektywna, ale każdą książkę pani Pauliny polecam w ciemno!

Z wielką chęcią wróciłam do serii fantasy, gdzie naczelnik Sztorm ma kolejne śledztwo do rozwiązania. Połączenie kryminału z fantasy bardzo dobrze autorce wychodzi i mam nadzieję, że kolejna część się pisze!

Drugi tom trzyma poziom pierwszego. Dowiadujemy się więcej o bohaterach i ich przeszłości. Sama zagadka jest dość brutalna... Autorka nie boi się nam serwować dosadne opisy. Ale mi to nie przeszkadza. 

Książka jest grubiutka, ale tak wciąga, że nie czuć tego w trakcie czytania. No chyba, że trzyma się ją w dłoniach nad głową, ale jak książka wciąga to Czytelnik czyta w różnych dziwnych pozycjach, aby dotrwać do końca! Uwaga: można zarwać noc!

Dodam, że okładka jest piękna! Nie wiem, która jest piękniejsza pierwszego tomu czy drugiego. Ciężko mi wybrać!

@wydawnictwo_mieta ma pod swoimi skrzydłami genialna Pisarkę i mam nadzieję, że napisze dla nas jeszcze nie jedną przygodę w tym niesamowitym świecie, jaki stworzyła.

Muszę dodać, że jestem pełna podziwu dla Pisarki, bo naprawdę taka Artystka to skarb na rynku książki. I każdą w ciemno przeczytam, bo wiem, że to nie będzie stracony czas. Czytajcie Zakon! :) 

Nie zawiedziecie się na pewno!

Kwiaty dla Algernona

 

"Kwiaty dla Algernona" Daniel Keyes 

Książkę przeczytałam przez @to_ten_truskolaski i zmotywowała mnie @kupie_przeczytam_pozniej chwaląc się, że będzie czytać.

Poznajemy historię Charliego poprzez dziennik. Bardzo fajny zabieg moim zdaniem... Historia jest o tym, jak Charlie staje się mądrzejszy - nie jest to w żaden sposób spoiler.

Czytało mi się bardzo dobrze, choć przyznaję, że patrząc na książkę myślałam, że krótka i będzie szybko. Jednak nie jest to krótka książka - ci, co czytali wiedzą...

Nie chcę Wam spoilerować, więc powiem tylko, że jest to ważna książka i moim zdaniem warta przeczytania przez każdego.

Ja w tej historii widzę drugie dno i uważam, że autor - choć wcale nie jest to długa powieść - zawarł w niej bardzo dużo myśli do przekazania...

Zdecydowanie jest to dla mnie na ten moment książka stycznia ;) a czy roku 2026 to się okaże...

Czytajcie "Kwiaty dla Algernona" i otwórzcie swoje serca...

Dzięki Wam za polecajkę 🥺

Koniec Wieczności

 

Pewnie, gdyby nie wzywanie autor miesiąca na IG u @to_ten_truskolaski oraz @kupie_przeczytam_pozniej to nie trafiłabym na tę książkę!

Nie pamiętam kiedy czytałam ostatnio science-fiction. Tutaj historia zaczyna się niepozornie... Autor prowadzi nas w coraz mroczniejsze rejony i... Wszystko nagle staje się jasne?

Książka niby z lat 70, a jednak tak aktualna! Przeczytałam ją w cztery dni! Wciągnęła mnie od pierwszej strony i jakoś tak wyszło, że kilka dni później skończyłam...

Dla mnie to coś nowego w obliczu głównego czytania fantastyki.
Poznajcie Harlana, który jest Wiecznościowcem i cały jego świat Światów i Czasów i Zmian... Historia może nie jest jakaś, hm, odkrywcza, ale w takiej otoczce utopii, wersji przyszłości, opisach tych wszystkich technologii bardzo przyjemnie mi się ją czytało.

Nie brakuje tutaj dość sporego elementu zaskoczenia...

Uważam, że choć książka ma swoje lata jest warta przeczytania i gdyby nie napis na tylnej okładce myślałbym, że jest napisana współcześnie. Ale to chyba taka zaleta science-fiction, a to oznacza, że muszę sięgać po nie częściej.

 
Polecam na jesienne wieczory!

DK